قصد ندارم که موضوع جدیدی بنام ادب در حضور و مکان و زمان را که یکی از مباحث مهدوی توضیح دهم!

فقط در چند جمله کوتاه در باب این موضوع عرض نمایم:

یکی از مباحث مهدوی  ادب در زمان است!

در زمانهایی که منسوب به امام مهدی (عج) است بسیار رعایت ادب باید بنماییم!

1. بنا بر تأکید بزرگان و علمای ربّانی بر رعایت ادب در زمانهایی که مخصوص به امام (عج)

2. خواهش فراوان و درخواست من بعنوان یه خواهر کوچیک و بنده حقیر پروردگار اینست که:

در زمانهایی که مخصوص به امام مهدی (عج) است بسیار مراقبت کنیم که مرتکب منکرات نشویم!

و علی الخصوص در شب و روز جمعه ادب و احترام فراوان را نسبت به امام مهدی (عج) آنچنان که شایسته آن است بنماییم!

اللهم عجل لولیک الفرج....

گذشت آטּ زمآטּ کـہ نفت رآ طلاے سیآه میگفتنـב ...

 امـروز طـلا تویــــے ...

 سیـآه ، چـــآבرتــــ ...

امشب که بین خلق لیل الرغائب است

دانی که چه چیز ارزوی قلب صاحب است

"ای کاش روز جمعه که می رسد از راه

دیگر کسی نگوید: آقا (عج) غائب است"

اللهم عجل لولیک الفرج...

دعا کنید برای رفع غربت انتظارش...

برای فرج آقای خوبی ها...

شايد خدا خواسته است كه ابتدا بسياری افراد نامناسب را بشناسی

و سپس شخص مناسب را،

به اين ترتيب وقتی او را يافتی بهتر مي توانی شكرگزار باشي …

"گابريل گارسيا مارکز"

گروهی منتظران مهدی(عج) اند...

گروهی فکر گناه بعدی اند...

واقعا!!

عجب صبری خدا دارد!!!!

.

.

.

اَللّهُمَ عَجِّلْ لِوَلیِکَ الْفَرَجْ

دلـم لـک زده…

برای مشـــهـد…

نیـــمه های شـــب…

روبـــروی ایـــوان طلا…

روی فرش های دوست داشتنی صحـــن…

خیـــره به گنبـــد طلا…

نســـیم خنک…

و اشک… اشـک… اشـــــک…

و یک آرزو…
 

♥ الســلام علــیک یا امـــام مهـــربانی هـا ♥

 اللهّمَ صَلّ عَلی عَلی بنْ موسَی الرّضا المرتَضی الامامِ التّقی 

 النّقی و حُجّتکَ عَلی مَنْ فَوقَ الارْضَ و مَن تَحتَ الثری الصّدّیق 

 الشَّهید صَلَوةَ کثیرَةً تامَةً زاکیَةً مُتَواصِلةً مُتَواتِرَةً مُتَرادِفَه 

 کافْضَلِ ما صَلّیَتَ عَلی اَحَدٍ مِنْ اوْلیائِکَ

 

یا سریع الرضا(علیه السلام) دل تنگتم آقا...

امام علي بن محمد(ع)، معروف به هادي و نقي، كه دهمين امام شيعيان است، در سوم رجب، و به قولي در 25 جمادي الآخر، در سامرا به شهادت رسيد.(1)

امام علي النقي(ع)، از ذي قعده سال 220 قمري، كه پدر بزرگوارش حضرت امام محمد تقي(ع)، معروف به جوادالائمه(ع)، به شهادت رسيد، بنا به وصيت آن حضرت، مقام منيع امامت را بر عهده گرفت.

گفتني است، هنگامي كه امام هادي(ع) مقام امامت را بر عهده گرفت، از عمر شريفش بيش از هشت سال و پنج ماه نگذشته بود و وي به مانند پدر ارجمندش در سنين كودكي به اين مقام عظيم نايل آمد.

امام علي النقي(ع) در ايام امامت خويش با خلافت شش تن از خلفاي بني عباس معاصر بود و آنان عبارت بودند از: معتصم، واثق، متوكل، منتصر، مستعين و معتز.

رفتار اين عده از خلفاي عباسي با امام علي النقي(ع) متفاوت بود. برخي رفتار خصمانه و برخي ديگر رفتار متعادل تري اعمال مي نمودند. ولي همه آنان، در غصب خلافت و ناديده گرفتن حقوق امامت، هم رأي و هم نظر بودند.

در ميان آن ها، متوكل عباسي (دهمين خليفه عباسيان) بيش از همه، نسبت به اهل بيت(ع) و خاندان امامت و علويان صاحب نام، دشمني مي ورزيد و از هر راه ممكن در صدد اذيت و آزار آنان بر مي آمد و حتي نسبت به درگذشتگان اهل بيت(ع) نيز عقده گشايي مي كرد و دستور مي داد كه قبور امامان معصوم(ع)، به ويژه قبر مطهر اباعبدالله الحسين(ع) و خانه هاي مجاور آن را خراب كرده و زمين هاي كربلا را شخم زده و زراعت نمايند.(2)

وي، در سال 243 قمري، امام علي النقي(ع) را از مدينه منوره به سامرا فراخواند و آن حضرت را براي هميشه از موطن اصلي وي و اجداد طاهرينش دور نمود.(3)

تنها منتصر عباسي (يازدهمين خليفه عباسيان) پس از ترور و هلاكت پدرش متوكل، در ايام كوتاه مدت خلافت خويش، نيكي هاي در خور توجهي به علويان و وابستگان به خاندان رسالت و امامت نمود، كه در برابر آزار و اذيت هاي بي حد و حساب ساير خلفاي عباسي، قابل جبران نمي باشد.

امام علي النقي(ع) به مدت يازده سال در سامرا (پايتخت عباسيان) و در محله عسكر (منطقه مسكوني نظاميان) به حالت تبعيد، زندگي نمود و در اين مدت، تحت مراقبت و نظارت دستگاه امنيتي خلافت قرار داشت و از تماس با دوستان و ياران خويش محروم بود.

سرانجام در سوم رجب و يا به روايتي در 25 جمادي الآخر سال 254 قمري، در ايام خلافت معتز عباسي، به وسيله معتمد عباسي، برادر خليفه وقت، مسموم و در آن غريبه سرا، به شهادت رسيد.

به هنگام شهادت آن امام همام، جز فرزندش امام حسن عسكري(ع)، كسي در بالينش حاضر نبود.

امام حسن عسكري(ع) در ماتم پدر بزرگوارش، بسيار گريست و گريبان دريد و خود متوجه غسل، كفن و دفن آن حضرت گرديد. برخي از نادانان و يا متعصبان به امام حسن عسكري(ع) خرده گرفته كه چرا وي گريبانش را دريد. آن حضرت به آنان پاسخ داد: شما چه مي دانيد از احكام دين خدا؟ حضرت موسي بن عمران(ع) در ماتم برادرش هارون(ع) گريبان چاك زد.(4)

از امام هادي(ع) تشييع جنازه با شكوهي به عمل آمد. دوستداران اهل بيت(ع)، فقها، قضات، دبيران، اميران و حتي بزرگان دربار خلافت در تشييع جنازه مطهر وي شركت كرده و وي را در يكي از حجره هاي خانه اش دفن نمودند.(5)

هم اكنون قبر شريفش، به همراه قبر مطهر فرزندش امام حسن عسكري(ع) و قبر خواهرش حكيمه خاتون دختر امام جواد(ع) و قبر نرگس خاتون مادر امام زمان(ع) در يك ضريح مقدس قرار دارد و در شهر سامرا، مزار شيعيان و دوستداران اهل بيت(ع) مي باشد.

منابع

1_ الارشاد (شيخ مفيد)، ص 649؛ منتهي الآمال (شيخ عباس قمي)، ج2، ص 384.

2_ منتهي الآمال، ج2، ص 383.

3_ همان، ص 377 و الارشاد، ص 646.

4_ منتهي الآمال، ج2، ص 385.

5_ نك: الارشاد، ص 635؛ كشف الغمه (علي بن عيسي اربلي)، ج3، ص 229؛ منتهي الآمال، ج2، ص 361؛ المستجاد (علامه حلي) ص 216؛ الكافي (شيخ كليني)، ج1، ص 497.